Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Wojciech Zawada młodszy

rajca 1676, 1677, 1678, 1679, 1680, 1681, 1682, 1683, 1684, 1685, 1686, 1687, 1688, 1689, 1690, 1691, 1692, 1693, 1694, 1695, 1696, 1697, 1698, 1699, 1700, 1701, 1702
burmistrz 1676, 1677, 1681, 1682, 1684, 1685, 1686, 1687, 1688, 1689, 1691, 1692, 1693, 1694, 1695, 1696, 1697, 1698, 1699, 1700, 1701, 1702

Albertus Zawada junior

Prawdopodobnie karczmarz, syn rajcy Wojciecha Zawady starszego (nr 298) i Elżbiety. W ławie miejskiej poświadczony w latach 1670 i 1672, w tym ostatnim roku objął też urząd lonera, który pełnił wraz z Franciszkiem Wagrowiczem (albo tożsamy z nr 337, albo – co bardziej prawdopodobne – jego krewny, może ojciec). Lonerem był też za czasów rajcostwa, między innymi w roku 1683 wraz z Jakubem Duniczem (nr 322). W roku 1676 potwierdzony został w radzie miejskiej, zasiadał w niej przez ponad ćwierćwiecze, w tym dwudziestodwukrotnie w radzie urzędującej. Ojciec i syn Zawadowie jako rajcowie mieli wpływ na bieg spraw miejskich w sumie przez prawie sześćdziesiąt lat, jako burmistrzowie rządzili w trakcie trzydziestu dziewięciu kadencji rad urzędujących. Wojciech Zawada młodszy w pierwszym roku jego obecności w radzie wraz z także nowo wybranym rajcą Dominikiem Śmieszkowiczem (nr 320) zakupili do Izby Pańskiej w ratuszu obicie z czerwonego sukna, na dobry początek ich działalności rajcowskiej, choć obyczaju takiego nie było – wszystko to w mieście zrujnowanym wojną szwedzką i jej skutkami. Gdy w latach 1680–1685 toczył się ostry spór pospólstwa z radą miejską oskarżaną o nadużycia i szkodliwe dla mieszkańców działania, zorganizował prowokację wymierzoną w rajcę Jakuba Dunicza (nr 322), który zarzuty pospólstwa popierał – w 1685 roku wraz z rajcą Baltazarem Śmieszkowiczem (nr 316) wszczął sprawę przeciwko Duniczowi, oskarżając go o przejęcie z Poczty Warszawskiej i spalenie adresowanych do Zawady listów w sprawach zadwornych. Jak w postępowaniu przed sądem wójtowskim jednak ustalono, w tej sprawie są znaczne ab utrinque i w tej formule „możliwych różnych punktów widzenia” z braku dowodów sprawę zamknięto, ale pozycję niewygodnego rajcy Dunicza rajca Zawada osłabił. Gdy z kolei w wyniku wspomnianego sporu pospólstwa z radą i dochodzeń specjalnej komisji królewskiej Jan III Sobieski zadecydował o ograniczeniu ilości rajców kazimierskich do czterech, zaangażował się w przywrócenie prawa do sześcioosobowego składu rady. W roku 1694 pojął za żonę Barbarą Tomaszkiewiczową, być może córkę rajcy Wawrzyńca Tomaszkiewicza (nr 332); świadkami na ślubie byli rajcy Jakub Groszkiewicz (nr 325) i Paweł Nieśniowski (nr 327).

Z księgi radzieckiej Kazimierza obejmującej lata 1676–1684: fragment wpisu z 1677 roku
dotyczącego czynszu sprzedanego na wyderkauf bractwu Ran Chrystusowych przez mieszczan kazimierskich,
gdzie wymieniony został Wojciech Zawada młodszy – oraz zbliżenie zapisu imienia i funkcji
(Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. K 45, s. 193)
Z księgi radzieckiej Kazimierza obejmującej lata 1676–1684: fragment wpisu z 1677 roku dotyczącego czynszu sprzedanego na wyderkauf bractwu Ran Chrystusowych przez mieszczan kazimierskich, gdzie wymieniony został Wojciech Zawada młodszy – oraz zbliżenie zapisu imienia i funkcji (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. K 45, s. 193)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska