Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Krzysztof Naymanowic

Rajca 1620, 1621, 1622, 1623, 1624, 1625, 1626, 1627, 1628, 1629, 1630, 1631, 1632, 1633, 1634, 1635, 1636, 1637, 1638, 1639, 1640, 1641, 1642, 1643, 1644, 1645
Burmistrz 1620, 1624, 1625, 1628, 1631, 1634, 1635, 1636, 1640

Christopherus Najmanowicz

Lekarz, profesor i rektor Uniwersytetu Krakowskiego, urodzony około 1590 roku, syn Jakuba i Jadwigi. Nobilitowany, pieczętował się herbem Gozdwa i Prus I (odwrócony). Studiował na Uniwersytecie Krakowskim, w Bolonii i Pizie, doktorat medycyny uzyskał w Padwie, w 1610 roku objął katedrę na Wydziale Medycznym w Krakowie. W roku 1620 powołany do rady miejskiej, na miejsce po zmarłym Franciszku Delpace (nr 466). Do zrzucenia go z urzędu w 1645 roku dziewięciokrotnie uzyskiwał nominację do rady urzędującej i pełnił wówczas w przypadającej na niego kolejności funkcję burmistrza. W okresie burzliwych zatargów rady z ławą i pospólstwem stanął po stronie rady, a nawet – co było kontrowersyjne – jako burmistrz przyczynił się do uwięzienia 15 przywódców buntu, podejrzanych o wniesienie skargi do sądu królewskiego. Był komisarzem do spisania inwentarza arsenału miejskiego, delegatem do rewizji statutu cyrulików, prowizorem fundacji dla ubogich dziewcząt. W roku 1639 był lonerem. W latach 1627–1634 czterokrotnie pełnił urząd rektora Uniwersytetu Krakowskiego, walczył z wpływami jezuickimi. Prowadził prywatną praktykę lekarską (był lekarzem biskupa krakowskiego Piotra Tylickiego). Miał kilka kamienic w Krakowie, z rodzinną „Najmanowiczowską” przy ul. Szpitalnej (nr 19), ogrody na Podbrzeziu, w Kazimierzu i Wieliczce, dwa domy w Olkuszu, wieś Gorzków koło Koszyc. Ożenił się z Katarzyną, miał czterech synów i kilka córek, z których Jadwiga została żoną Stanisława Spinka (nr 493). W roku 1635 wdał się w spór z Uniwersytetem o dzierżawy wsi, w tym Paczółtowic, skutkujący usunięciem z uczelni i procesami przed radą miejską. Gdy oskarżono go o obrazę majestatu królewskiego, uciekł do Rzymu przed karą półrocznego więzienia. 9 grudnia 1645 roku dekretem Władysława IV Wazy pozbawiono go urzędu rajcy. Jego pamflet na króla, radę i Uniwersytet rok później został spalony przez kata na Rynku. Krzysztof zmarł w biedzie i opuszczeniu 23 listopada 1651 roku w Rzymie.

Portret Krzysztofa Naymanowica, autor nieznany, druga połowa XVII wieku (Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, nr inw. 2540)
Portret Krzysztofa Naymanowica, autor nieznany, druga połowa XVII wieku (Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, nr inw. 2540)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska