Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Klemens Chada

rajca 1411, 1414, 1415, 1417, 1418, 1427, 1428, 1437
burmistrz 1411, 1414, 1415, 1417, 1418, 1427, 1428, 1437

Clemens (Clemente) Chuda (Chadicz, Chata)

Syn Chady (Czady), stąd przy imieniu początkowo zapisywano „Chadicz”, później już „Chada”. Piwowar, zamieszkały przy ul. św. Jakuba, naprzeciwko domu rajcy Stanisława Kilianiego (nr 72). Właściciel pola położonego we wsi Czyżowa ( Janowa Wola). W ławie miejskiej odnotowany w latach 1407 i 1408, za wójtostwa Jana Elianusa (nr 49), oraz w roku 1410, gdy wraz z kolegami z ławy potwierdzał, że Małgorzata, wdowa po Janie Czurcherze z Sącza, zapisała całe swoje mienie klasztorowi przy kościele Bożego Ciała. Od roku 1411 co najmniej ośmiokrotnie zasiadał w radzie urzędującej (zapewne nominacji tych otrzymał więcej, jednak źródła są niekompletne), pełniąc wówczas na zmianę z pozostałymi rajcami funkcję burmistrza – jako aktualny burmistrz (protunc magister civium) został odnotowany pod datą 13 maja 1417 roku. Wtedy w tej roli zaświadczał przed ławą miejską, że Katarzyna Suchapolewczyna sprzedała pancerz, który został zastawiony u niej przez Piotra Wezni. W tym samym roku, jako pełnomocnik Bractwa Polaków Błogosławionej Marii Dziewicy działającego przy kościele św. Katarzyny, odstąpił Stanisławowi, synowi Mikołaja Dołęgi, oraz jego żonie Katarzynie i ich spadkobiercom dom znajdujący się naprzeciwko domu Koniny (żony Piotra Koniny, być może rajcy – nr 59), w którym mieszkanie najmował Sydel. W roku 1437 wraz z całą radą udzielał zgody Wawrzyńcowi rybakowi zwanemu Śmiech na odstąpienie ogrodu wraz z domem, znajdujących się między ogrodami Stanisława Jakubowicza i Jana rzeźnika zwanego Handtel, rajcy kazimierskiemu Przecławowi (nr 107) z czynszem w wysokości 12 groszy (wiardunek) płaconym na św. Marcina w ratuszu kazimierskim. Klemens Chada był przedstawicielem prawnym Agnieszki, wdowy po Mikołaju Wichrze; w 1435 roku, wykonując jej wolę, zrezygnował z połowy łanu we wsi Czyżowa na rzecz Wojciecha Czipki i jego syna Mikołaja, stając w tej sprawie przed radą miejską. Żonaty był z Wichną.

Dokument wydany w 1408 roku w Kazimierzu przez ławę miejską, w którym kazimierscy ławnicy, z Klemensem Chadą
w składzie, stwierdzili, że Jan Elianus (nr 49), wójt kazimierski, jako opiekun Jana Kulkirmana i jego żony Anny, sprzedał jatkę
mieszczaninowi kazimierskiemu Piotrowi Molnerowi (nr 68); przy dokumencie ułamek pieczęci ławniczej kazimierskiej –
oraz zbliżenie pieczęci i zapisu imienia (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. perg. 146)
Dokument wydany w 1408 roku w Kazimierzu przez ławę miejską, w którym kazimierscy ławnicy, z Klemensem Chadą w składzie, stwierdzili, że Jan Elianus (nr 49), wójt kazimierski, jako opiekun Jana Kulkirmana i jego żony Anny, sprzedał jatkę mieszczaninowi kazimierskiemu Piotrowi Molnerowi (nr 68); przy dokumencie ułamek pieczęci ławniczej kazimierskiej – oraz zbliżenie pieczęci i zapisu imienia (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. perg. 146)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska