Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Wojciech Czechowicz

rajca 1618, 1619, 1620, 1621, 1622, 1623, 1624, 1625, 1626, 1627, 1628, 1629, 1630, 1631, 1632, 1633, 1634, 1635, 1636, 1637, 1638, 1639, 1640, 1641, 1642, 1643, 1644, 1645, 1646, 1647, 1648, 1649, 1650, 1651
burmistrz 1618, 1619, 1620, 1621, 1641, 1643, 1645

Albertus Czechowic

Krawiec kazimierski, który – jak podaje kronikarz Goliński – opony tkane robić umiał. Z pozycji ławnika miejskiego w roku 1618 został powołany do rady miejskiej w ramach uzupełniania jej składu uszczuplonego licznymi zgonami rajców. Godność rajcowską sprawował przez niecałe trzydzieści cztery lata, do rady urzędującej nominowany był siedmiokrotnie. W 1618 roku brał udział w potwierdzaniu działań cechu szewców kazimierskich, co miało ukrócić samowolę czeladzi szewskiej w przedmiocie napiwków oraz świętowania w poniedziałki. W roku 1620 uczestniczył w zatwierdzaniu statutu cechu barchanników, wówczas wspólnego dla Krakowa, Kazimierza i Kleparza. Jako rajca stary w 1627 roku wraz z innymi rajcami przyjmował statut cechu karczmarzy i słodowników kazimierskich, w roku 1633 cechu kotlarzy, a w roku 1642 cechu muzykantów. W roku 1643 jako rajca urzędujący na specjalne zalecenie Władysława IV Wazy skierowane do kazimierskiej rady brał udział w zorganizowaniu czasowego schronienia dla Izraelitów w chrześcijańskim Kazimierzu po wielkim pożarze, który strawił miasto żydowskie. W ostatniej odnotowanej kadencji w radzie urzędującej przyjmował nowe zasady procedury sądowej, mające przyspieszyć bieg spraw toczących się przed sądami. W roku 1607 wdał się w spór: Do Urzędu Wójtowskiego Kazimirskiego oblicznie przyszedłszy sławny Wojciech Czechowicz mieszczanin kazimirski okazał raz tłuczony zaśniały dnia dzisiejszego u Pani Łukaszowej Zatorskiej przez Danieckiego przy oddawaniu pieniędzy złotych piętnastu Kasprowi Jurkowicowi bez żadnej przyczyny zadany – Wojciech Czechowicz gotów był odstąpić od skargi, w zamian za rekompensatę. W 1641 roku jako dzierżawca terenu położonego nad Wisłą uwikłany został w spór między cieślą Michałem Brożyną a szyprem Adamem Drążkowiczem (nr 284) o rozliczenia za wybudowane barki. Miał dom przy ul. Krakowskiej. Zmarł w 1651 roku, pochowany został w kościele Bożego Ciała. Na jego miejsce w radzie kazimierskiej nominację otrzymał Paweł Przytułowicz (nr 304).

Z księgi radzieckiej Kazimierza obejmującej protokoły z lat 1641–1642: fragment wpisu z 1641 roku dotyczącego skargi
złożonej przez cieślę kazimierskiego Michała Brożynę w sprawie rozliczenia za wybudowanie trzech barek dla rajcy Adama
Drążkowicza (nr 284) na nadwiślańskim terenie należącym do rajcy Wojciecha Czechowicza – oraz zbliżenie zapisu imienia
i urzędu (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. K 87, s. 52)
Z księgi radzieckiej Kazimierza obejmującej protokoły z lat 1641–1642: fragment wpisu z 1641 roku dotyczącego skargi złożonej przez cieślę kazimierskiego Michała Brożynę w sprawie rozliczenia za wybudowanie trzech barek dla rajcy Adama Drążkowicza (nr 284) na nadwiślańskim terenie należącym do rajcy Wojciecha Czechowicza – oraz zbliżenie zapisu imienia i urzędu (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. K 87, s. 52)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska