Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Mikołaj Królik

Rajca 1663, 1664, 1665, 1666, 1667, 1668, 1669, 1670, 1671, 1672, 1673, 1674, 1675, 1676, 1677, 1678, 1679, 1680, 1681, 1682, 1683, 1684, 1685, 1686, 1687, 1688, 1689, 1690, 1691, 1692, 1693, 1694, 1695, 1696, 1697, 1698, 1699, 1700, 1701, 1702, 1703, 1704, 1705, 1706, 1707, 1708, 1709, 1710, 1711
Burmistrz 1663, 1680, 1684, 1686, 1688, 1691, 1695, 1700

Nicolaus Krolik

Kupiec, sekretarz królewski, syn Macieja, kupca krakowskiego. W latach 1661–1662 pełnił urząd ławnika miejskiego, na który zaprotegował go Mikołaj Prażmowski, kanclerz wielki koronny. Do rady miejskiej został powołany w połowie roku 1663, na miejsce po Jerzym Pipanie (nr 506), który złożył rezygnację z powodu uzyskania nobilitacji. Urząd rajcowski sprawował przez prawie 49 lat. W tym czasie ośmiokrotnie zasiadał w radzie urzędującej i pełnił wówczas, w przypadającej na niego kolejności, funkcję burmistrza. Razem z rajcą Bonawenturą Brigantim (nr 532) byli delegowani do zawarcia ugody z kupcami ormiańskimi omijającymi skład krakowski. Mikołaj przeprowadzał analogiczną ugodę z kupcami wrocławskimi, ściągając wysoką karę zasilającą budżet miejski. W latach 1671–1689 pełnił funkcję prowizora szpitala scholarów św. św. Sebastiana i Rocha, a później prowizora sum „na posagi dziewic”. Niejednokrotnie reprezentował Kraków na sejmikach proszowickich, między innymi w latach 1696, 1672 i 1673. W roku 1691 wraz z rajcą Janem Gaudentym Zacherlą (nr 547) zainicjował opracowanie kopiarza przywilejów miejskich (zwanego dziś Kodeksem Zaleskiego), pokrywając wstępne koszty z własnych środków. Był właścicielem dwóch kamienic: przy Rynku (nr 13A), zwanej „Królikowską”, oraz przy ul. Floriańskiej (nr 1), zwanej „Pod Murzyny”. Miał też wieś Trojedyn i część wsi Giebułtowice. Ożenił się dwukrotnie: z Teresą Orlińską, a następnie z Krystyną Attelmajerówną, córką Jana Baptysty, rajcy lwowskiego. Zmarł 22 października 1711 roku, został pochowany w kościele Mariackim. Jego miejsce w radzie zajął Ludwik Guilhaum (nr 587).

Barokowe epitafium Mikołaja Królika z popiersiem zmarłego malowanym na blasze, wykonane w 1724 roku i umiejscowione w nawie południowej kościoła Mariackiego
Barokowe epitafium Mikołaja Królika z popiersiem zmarłego malowanym na blasze, wykonane w 1724 roku i umiejscowione w nawie południowej kościoła Mariackiego
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska