Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Józef Cencler

rajca 1712, 1713, 1715, 1720, 1721, 1722, 1723, 1730, 1731, 1733, 1736, 1739, 1742, 1743, 1744, 1745, 1746, 1747, 1748
burmistrz 1712, 1713, 1715, 1720, 1721, 1722, 1723, 1730, 1731, 1733, 1736, 1739, 1742, 1743, 1744, 1745, 1746, 1747, 1748

Josephus Cęcler (Cendler)

Długoletni rajca i burmistrz kleparski, karierę w radzie poprzedził zasiadaniem w ławie sądowej w latach 1702–1703 i 1711–1712. W radzie miejskiej od 1712 roku, potwierdzany co najmniej dziewiętnastokrotnie, do roku 1748. Już na początku urzędowania w radzie uwikłał się jako burmistrz w prawne zawiłości i musiał w jednej ze spraw przyznać, że nie godziło się mieszczanina krakowskiego brać do więzienia kleparskiego, co oznaczało, że przekroczył kompetencje. W 1720 roku wraz z ówczesnym burmistrzem Michałem Dobrzańskim (nr 179) i rajcą Wawrzyńcem Piskalskim (nr 176) rozstrzygał sprawę nieprawidłowości w obrocie solą między Wieliczką a Kleparzem. W 1723 roku został wraz z rajcą Dobrzańskim pozwany przed sąd wielkorządowy przez rajcę Antoniego Janowskiego (nr 183) o podżeganie kleparskiego lekarza Boratyńskiego do napaści na niego. Źródłem była błaha sprzeczka w domu Józefa Cenclera, która później skutkowała ulicznymi zajściami. Jednego z lipcowych dni tegoż roku Boratyński, którego – jak podawał rajca Janowski – pobuntowali i fermentowali rajcowie Cencler i Dobrzański, idąc wieczorem o godzinie siódmej przez Długą ulicę stanąwszy też opposito domu [ Janowskiego] ze swoimi kolegami wyzywał go na pojedynek wołając słowa nieuczciwe, pełne kalumnij y dyshonorów. Z czego z kolei mieszkający obok rajca Cencler i inni naśmiewali się i cieszyli z tego i z niesławy Pana Janowskiego. W 1722 roku z wyboru rady miejskiej Józef Cencler był wraz ze wspomnianym rajcą Michałem Dobrzańskim prowizorem szpitala św. św. Apostołów Szymona i Judy w Kleparzu, w roku 1725 przyjął godność konsyliarza w Bractwie Ubóstwa Chrystusowego przy kościele św. Floriana. Był żonaty z Dorotą, zmarłą w 1730 roku. Miał córkę Katarzynę, wydaną za rajcę sandomierskiego Wojciecha Sztykalskiego. Przyszły zięć przyjechał w 1718 roku do Krakowa i tu złożył ślubowane wota przed obrazem Matki Bożej na Piasku, a w drodze powrotnej wstąpił do domu Józefa Cenclera, gdzie sobie jejmość pannę Katarzynę, córkę tegoż, upodobał. Kolejność tych zdarzeń dała mu przekonanie, że stało się to nie bez woli i ordynansu Boskiego. Józef Cencler zmarł 22 maja 1749 roku, pochowano go w grobie brackim w kaplicy św. Jana Kantego w kościele św. Floriana w Kleparzu.

Z księgi radzieckiej Kleparza obejmującej lata 1695–1734: fragment wpisu z 1721 roku otwierającego kolejną sprawę rozpatrywaną
przez urzędujących rajców kleparskich, pod przewodnictwem Józefa Cenclera, ówczesnego burmistrza –
oraz zbliżenie zapisu imienia i funkcji (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. KL 33, s. 312)
Z księgi radzieckiej Kleparza obejmującej lata 1695–1734: fragment wpisu z 1721 roku otwierającego kolejną sprawę rozpatrywaną przez urzędujących rajców kleparskich, pod przewodnictwem Józefa Cenclera, ówczesnego burmistrza – oraz zbliżenie zapisu imienia i funkcji (Archiwum Narodowe w Krakowie, sygn. KL 33, s. 312)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska