Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Jan Swidniczer

Rajca 1425, 1426, 1427, 1430, 1431, 1433, 1434, 1435, 1437, 1438, 1439, 1450, 1451, 1452, 1453, 1454, 1455, 1456
Burmistrz 1425, 1426, 1427, 1430, 1431, 1433, 1434, 1435, 1437, 1438, 1439, 1450, 1451, 1452, 1453, 1454, 1455, 1456

Johannes Sweidniczer (Sweydniczer)

Kupiec, handlujący rudami metali, syn Jana, łucznika i starszego cechu, być może przybyłego ze Świdnicy, za czym przemawiałoby brzmienie nazwiska. Jan został odnotowany w księgach miejskich w latach 1417-1457, do krakowskiego prawa miejskiego został przyjęty w 1417 roku. Był znaczącą postacią w życiu gospodarczym i politycznym miasta. Zasiadał w radzie miejskiej przez ponad 30 lat, pierwszy raz jako rajca został odnotowany w 1425 roku, wielokrotnie był powoływany do rady urzędującej, zatem po wielekroć pełnił — w przypadającym na niego czasie — funkcję burmistrza (co w księgach odnotowano w latach 1431,1438,1450 i 1454). W roku 1442, w trakcie urzędowania w radzie miejskiej, pełnił także funkcję wójta sądowego, przewodząc ławie miejskiej. Handlował rudami metali, w tym ołowiu z domieszką srebra, wydobywanymi w kopalniach olkuskich, woził ten towar na Węgry. Był bardzo majętny, w testamencie sporządzonym w 1457 roku podaje wśród swoich dłużników Kazimierza Jagiellończyka, który był mu winien, oprócz znacznych kwot w guldenach i złotych, także 100 bałwanów soli. Dłużnikami jego byli także Andrzej Tęczyński i Jan z Koniecpola. Patronował ołtarzowi św. Krzyża w kościele Mariackim. Był starszym bratem rajcy Jakuba Swidniczera (nr 259). Ożenił się z Anną, córką Piotra Kaldherberga (nr 181). Zmarł przed 17 listopada 1459 roku. Został odnotowany w Księdze zmarłych Bractwa kościoła Panny Marii. 

Dokument wydany w 1455 roku w Rzymie, w którym papież Kalikst III powiadomił proboszcza św. Michała i starszego archidiakona
kościołów krakowskich, że przeor i bracia domu św. Katarzyny, położonego poza murami Krakowa i należącego do braci
pustelników św. Augustyna, zaskarżyli Kaspra Rockenberga, scholastyka kościoła krakowskiego, jego brata Hieronima i Jana
Swidniczera, mieszkańców Krakowa, Barbarę, wdowę po Mikołaju, księciu z Raciborza, oraz innych, że wyrządzili oni krzywdę
temuż przeorowi i wyżej wymienionym braciom, wobec czego papież nakazał proboszczowi i temuż archidiakonowi, żeby
„po odwołaniu tego, co odwołać należy, przyznał to, co słuszne” – oraz powiększenie zapisu imienia i krakowskiego obywatelstwa
(Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Wrocławiu, sygn. 2517)
Dokument wydany w 1455 roku w Rzymie, w którym papież Kalikst III powiadomił proboszcza św. Michała i starszego archidiakona kościołów krakowskich, że przeor i bracia domu św. Katarzyny, położonego poza murami Krakowa i należącego do braci pustelników św. Augustyna, zaskarżyli Kaspra Rockenberga, scholastyka kościoła krakowskiego, jego brata Hieronima i Jana Swidniczera, mieszkańców Krakowa, Barbarę, wdowę po Mikołaju, księciu z Raciborza, oraz innych, że wyrządzili oni krzywdę temuż przeorowi i wyżej wymienionym braciom, wobec czego papież nakazał proboszczowi i temuż archidiakonowi, żeby „po odwołaniu tego, co odwołać należy, przyznał to, co słuszne” – oraz powiększenie zapisu imienia i krakowskiego obywatelstwa (Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Wrocławiu, sygn. 2517)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska