Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Varia

 

Odciski pieczęci rad i zarządów dzielnic w 18 dzielnicach miejskich obowiązujących od roku 1991 (1992)
Dzielnica W latach 1991(1992)–2006 Od roku 2006
Dzielnica I Stare Miasto

1997

2018

Dzielnica II Grzegórzki
1992
2018
Dzielnica III Prądnik Czerwony
1994
2018
Dzielnica IV Prądnik Biały
1994
2018
Dzielnica V Krowodrza
2001
2018
Dzielnica VI Bronowice
2004
2018
Dzielnica VII Zwierzyniec
1992
2018
Dzielnica VIII Dębniki
1997
2018
Dzielnica IX Łagiewniki–Borek Fałęcki
1993
2018
Dzielnica X Swoszowice
1994
2018
Dzielnica XI Podgórze Duchackie
1994
2018
Dzielnica XII Bieżanów–Prokocim
1996
2018
Dzielnica XIII Podgórze
1992
2018
Dzielnica XIV Czyżyny
1996
2018
Dzielnica XV Mistrzejowice
1999
2018
Dzielnica XVI Bieńczyce
1999
2018
Dzielnica XVII Wzgórza Krzesławickie
1992
2018
Dzielnica XVIII Nowa Huta
1993
2018

 

Przykłady odrębnych pieczęci zarządów dzielnic wprowadzanych w początkowej fazie funkcjonowania organów dzielnicowych (choć jak widać  w tabeli wyżej, przeważyła i utrwaliła się zasada wspólnej pieczęci rady i zarządu):       

Przykłady dawnych pieczęci „nieregulaminowych”, w których treści użyto potocznej nazwy własnej  dzielnicy, podczas gdy formalnie nazwy te wprowadzone zostały w roku 2006:

(Odciski pieczęci z dokumentów Archiwum Zakładowego Urzędu Miasta Krakowa
oraz udostępnione przez rady i zarządy dzielnic)
(Odciski pieczęci z dokumentów Archiwum Zakładowego Urzędu Miasta Krakowa oraz udostępnione przez rady i zarządy dzielnic)

Oryginał uchwały Rady Miasta Krakowa z 27 marca 1991 r. znoszącej podział miasta na
4 dzielnice i wprowadzającej podział nowy, na 18 dzielnic miejskich (Archiwum Zakładowe
Urzędu Miasta Krakowa, sygn. spis 283/1)
Oryginał uchwały Rady Miasta Krakowa z 27 marca 1991 r. znoszącej podział miasta na 4 dzielnice i wprowadzającej podział nowy, na 18 dzielnic miejskich (Archiwum Zakładowe Urzędu Miasta Krakowa, sygn. spis 283/1)

Oryginał uzasadnienia do wcześniej zaprezentowałej uchwały Rady Miasta Krakowa,
zawierającego m.in. podstawy koncepcji wprowadzenia nowego podziału miasta,
przyjęte kryteria tego podziału oraz tryb prac nad jego projektem
(z zasobów Urzędu Miasta Krakowa)
Oryginał uzasadnienia do wcześniej zaprezentowałej uchwały Rady Miasta Krakowa, zawierającego m.in. podstawy koncepcji wprowadzenia nowego podziału miasta, przyjęte kryteria tego podziału oraz tryb prac nad jego projektem (z zasobów Urzędu Miasta Krakowa)

 

Wariant II w relacji do wariantu I
Wariant II – 10 dzielnic Wariant I – 18 dzielnic
dzielnica pierwsza dzielnice 1 Stare Miasto i 2 Grzegórzki
dzielnica druga dzielnica 3 Prądnik Czerwony
dzielnica trzecia dzielnica 4 Pradnik Biały i 5 Łobzów
dzielnica czwarta dzielnice 6 Bronowice i 7 Zwierzyniec
dzielnica piąta dzielnica 8 Dębniki i 9 Łagiewniki
dzielnica szósta dzielnice 10 Swoszowice i 11 Wola Duchacka
dzielnica siódma dzielnice 12 Bieżanów–Prokocim i 13 Podgórze
dzielnica ósma dzielnice 14 Czyżyny i 15 Mistrzejowice
dzielnica dziewiąta dzielnice 16 Bieńczyce i 17 Grębałów
dzielnica dziesiąta dzielnica 18 Nowa Huta

 

Przedstawiony w 1991 r. Radzie Miasta Krakowa prezydencki projekt uchwały o utworzeniu dzielnic zawierał wariant z podziałem na 18 dzielnic oraz wiariant z podziałem na 10 dzielnic, nazwany „scalającym”; po krytyce ze strony radnych wiariant scalający został wycofany – powyżej zilustrowane graficznie oraz zestawione w tabeli różnice między tymi wariantami (Archiwum Zakładowe Urzędu Miasta Krakowa, sygn. spis 283/1)

 

 

Wariant II w relacji do wariantu I
Wariant II – 10 dzielnic Wariant I – 18 dzielnic
dzielnica pierwsza dzielnice 1 Stare Miasto i 2 Grzegórzki
dzielnica druga dzielnica 3 Prądnik Czerwony
dzielnica trzecia dzielnica 4 Prądnik Biały
dzielnica czwarta dzielnice 5 Łobzów i 6 Bronowice
dzielnica piąta dzielnica 7 Zwierzyniec
dzielnica szósta dzielnice 8 Dębniki i 9 Łagiewniki
dzielnica siódma dzielnice 10 Swoszowice i 11 Wola Duchacka
dzielnica ósma dzielnice 12 Bieżanów–Prokocim i 13 Podgórze
dzielnica dziewiąta dzielnice 16 Bieńczyce i 17 Grębałów
dzielnica dziesiąta dzielnice 14 Czyżyny, 15 Mistrzejowice i 18 Nowa Huta

 

W trakcie rozpatrywania przez Radę Miasta Krakowa prezydenckiego projektu uchwały o utworzeniu dzielnic przedmiotem dyskusji były dwa przedstawione w projekcie warianty podziału miasta: na 18 dzielnic i na 10 dzielnic; po krytyce ze strony radnych wariantu z 10 dzielnicami, nazwanego „scalającym”, w drodze autopoprawki przedstawiona została druga wersja tego wariantu – powyżej zilustrowane graficznie oraz zestawione w tabeli różnice między wariantem z 18 dzielnicami a nowym wariantem z 10 dzielnicami, wprowadzonym wspomnianą autopoprawką (Archiwum Zakładowe Urzędu Miasta Krakowa, sygn. spis 283/1)

 

Winiety 18 gazetek dzielnicowych, których wydawanie zainicjowano jeszcze w pierwszej połowie lat 90. XX w., a które stały się trwałą, teraz już tradycyjną formą kontaktów
organów dzielnic z mieszkańcami. Co więcej, gazetki te zyskały swoje statutowe umocowanie.
Zacytujmy jednolite dla wszystkich dzielnic fragmenty uchwał Rady Miasta Krakowa
z 2014 r. zawierających statuty poszczególnych dzielnic:
§ 72. Dzielnica realizuje komunikację z mieszkańcami w szczególności w formie:
1. redakcji, druku i kolportażu gazetki,
2. redakcji komunikatów oraz kolumn informacyjnych na łamach prasy lokalnej,
3. redakcji stron internetowych […].
§ 73. 1. Przy wydawaniu gazetki dzielnicowej Rada kieruje się następującymi zasadami:
1. gazetka dzielnicowa – stanowi biuletyn w rozumieniu przepisów ustawy prawo
prasowe i jest jedną z podstawowych form komunikacji z mieszkańcami Dzielnicy,
2. celem wydawania gazetki jest m.in. zapoznanie mieszkańców z planowanymi
i realizowanymi zadaniami Dzielnicy, informowanie o bieżącej działalności
organów Dzielnicy, informowanie, w miarę możliwości o realizacji zadań
i programów miejskich na terenie Dzielnicy oraz o ważnych wydarzeniach
o znaczeniu lokalnym,
3. gazetka winna ukazywać się nie częściej niż dwa razy w miesiącu i nie rzadziej niż
raz w roku oraz podlegać kolportażowi na terenie Dzielnicy.
Aktualnie 17 dzielnic samodzielnie realizuje swoje tytuły wydawnicze, Dzielnica XVII
Wzgórza Krzesławickie korzysta ze stałego dodatku w czasopiśmie „Głos. Tygodnik
Nowohucki”. Gazetki dzielnicowe ukazują się przeciętnie co dwa miesiące, w średnim nakładzie
prawie 7,5 egzemplarzy na tytuł (są też publikowane na stronach internetowych dzielnic).
Winiety 18 gazetek dzielnicowych, których wydawanie zainicjowano jeszcze w pierwszej połowie lat 90. XX w., a które stały się trwałą, teraz już tradycyjną formą kontaktów organów dzielnic z mieszkańcami. Co więcej, gazetki te zyskały swoje statutowe umocowanie. Zacytujmy jednolite dla wszystkich dzielnic fragmenty uchwał Rady Miasta Krakowa z 2014 r. zawierających statuty poszczególnych dzielnic: § 72. Dzielnica realizuje komunikację z mieszkańcami w szczególności w formie: 1. redakcji, druku i kolportażu gazetki, 2. redakcji komunikatów oraz kolumn informacyjnych na łamach prasy lokalnej, 3. redakcji stron internetowych […]. § 73. 1. Przy wydawaniu gazetki dzielnicowej Rada kieruje się następującymi zasadami: 1. gazetka dzielnicowa – stanowi biuletyn w rozumieniu przepisów ustawy prawo prasowe i jest jedną z podstawowych form komunikacji z mieszkańcami Dzielnicy, 2. celem wydawania gazetki jest m.in. zapoznanie mieszkańców z planowanymi i realizowanymi zadaniami Dzielnicy, informowanie o bieżącej działalności organów Dzielnicy, informowanie, w miarę możliwości o realizacji zadań i programów miejskich na terenie Dzielnicy oraz o ważnych wydarzeniach o znaczeniu lokalnym, 3. gazetka winna ukazywać się nie częściej niż dwa razy w miesiącu i nie rzadziej niż raz w roku oraz podlegać kolportażowi na terenie Dzielnicy. Aktualnie 17 dzielnic samodzielnie realizuje swoje tytuły wydawnicze, Dzielnica XVII Wzgórza Krzesławickie korzysta ze stałego dodatku w czasopiśmie „Głos. Tygodnik Nowohucki”. Gazetki dzielnicowe ukazują się przeciętnie co dwa miesiące, w średnim nakładzie prawie 7,5 egzemplarzy na tytuł (są też publikowane na stronach internetowych dzielnic).

 

Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska