Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Piotr Neorsa

Rajca 1382
Burmistrz 1382

Petrus Neorza (Neorze, Nyeors, Neros)

Mieszczanin krakowski, spokrewniony z Piotrem Neorzą, o pokolenie starszym kasztelanem wojnickim i wojewodą, sandomierskim. To dało mu mocną pozycję w mieście i dostęp do króla. Do rady miejskiej został wybrany w 1382 roku, lecz już wcześniej musiał być zaangażowany w sprawy miasta. Piotr toczył spór z rajcą Hermanem Kranczem starszym (nr 67), który był ojczymem żony Piotra, Małgorzaty. W 1370 roku rada oskarżyła Piotra o namawianie żony i teściowej do krzywoprzysięstwa, na co użalał się królowi i korzystał z jego ochrony. Po śmierci króla w 1371 roku rada oskarżyła go ponadto o zdradzanie tajemnic miasta królowi i skazała na dolegliwą karę 90 grzywien. Piotr był właścicielem domu położonego przy Rynku oraz browaru przy ul. św. Krzyża. Miał kilkoro dzieci, wśród nich syna, Franciszka, późniejszego rajcę (nr 174), oraz córki: Benignę i Dorotę. Zmarł przed 20 czerwca 1393 roku, kiedy to orzeczono, że w ramach spadkobrania wdowa Małgorzata ma otrzymać połowę domu położonego obok posiadłości przyszłego rajcy Jana Gossila (nr 121).

Z księgi ławniczej obejmującej lata 1365–1376 strony 42–43 z wpisem z 1367 roku, stwierdzającym, że Jakub Gallicus
i Piotr słodownik doprowadzili do porozumienia między Janem złotnikiem a Piotrem Neorsą w sprawie muru granicznego
pomiędzy ich posesjami – oraz powiększenie zapisu imienia (Archiwum Państwowe w Krakowie, sygn. rkps 2, s. 42–43)
Z księgi ławniczej obejmującej lata 1365–1376 strony 42–43 z wpisem z 1367 roku, stwierdzającym, że Jakub Gallicus i Piotr słodownik doprowadzili do porozumienia między Janem złotnikiem a Piotrem Neorsą w sprawie muru granicznego pomiędzy ich posesjami – oraz powiększenie zapisu imienia (Archiwum Państwowe w Krakowie, sygn. rkps 2, s. 42–43)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska