Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Jan Chrzciciel Schindler

Zobacz również
prezes Senatu Rządzącego 4 marca 1841 - 22 lutego 1846
senator prezydujący 28 maja 1839 - 8 lipca 1839
senator prezydujący 14 wrzenia 1839 - 5 lipca 1840
senator prezydujący 18 wrzenia 1840 - 22 padziernika 1840
senator prezydujący 10 listopada 1840 - 6 grudnia 1840
senator prezydujący 14 grudnia 1840 - 3 marca 1841

Ksiądz, teolog, profesor Uniwersytetu Krakowskiego (Szkoły Głównej Krakowskiej), bibliofil. Urodzony w 1802 roku w Stanisławowie, syn Józefa, osiadłego w Austrii szwajcarskiego emigranta i Petroneli ze Stroblów. Doktor praw, doktor honoris causa filozofii Uniwersytetu Krakowskiego. Baron cesarstwa austriackiego z tytułem von Schindelheim, dożywotni członek Izby Panów austriackiej Rady Państwa, kawaler orderów: pruskiego Orła Czerwonego, rosyjskiego św. Stanisława i austriackiego Żelaznej Korony. Studiował na uniwersytetach lwowskim i wiedeńskim oraz w Cesarskiej Akademii Orientalnej. W roku 1825 przyjął święcenia kapłańskie. Do Krakowa przybył w 1832 roku. Był kanonikiem krakowskim, archidiakonem kapituły katedralnej, proboszczem parafii św. Mikołaja, komendatoryjnym opatem mogilskim. Został dziekanem uniwersyteckiego Wydziału Teologicznego. Z powołania Komisji Reorganizacyjnej współredagował ograniczający autonomię statut uniwersytecki, był następnie komisarzem rządowym szkół, a w latach 1847– –1849 kuratorem uniwersytetu. W roku 1837 został wybrany do Senatu Rządzącego Wolnego Miasta Krakowa ze statusem senatora dożywotniego. W czasie wakatu na urzędzie prezesa Senatu pełnił kilkakrotnie na zmianę z innymi senatorami obowiązki prezesa jako senator prezydujący, przedłużając przypadające na niego kadencje. W marcu 1841 roku został prezesem Senatu, był nim do lutego roku 1846. Za jego prezesury odrestaurowano collegia Maius, Minus i Iuridicum oraz Barbakan, Bramę Floriańską i hejnalicę kościoła Mariackiego. Uległy wobec rezydentów mocarstw okupacyjnych, oceniany był jednak negatywnie. W 1846 roku w obliczu powstania krakowskiego i interwencji wojsk austriackich uciekł w lutym do Wiednia, zyskując wśród mieszkańców miano zdrajcy. Wrócił po pół roku, wycofał się z życia publicznego. Oddał się pracy naukowej, zamieszkał w klasztorze Kamedułów na Bielanach, w tamtejszym kościele odnowił kaplicę św. Jana Chrzciciela. Zmarł 4 kwietnia 1890 roku, pochowano go w podziemiach tegoż kościoła.

Portret Jana Chrzciciela Schindlera, pędzla Jana Nepomucena Głowackiego, 1842 rok (Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, nr inw. 844/I)
Portret Jana Chrzciciela Schindlera, pędzla Jana Nepomucena Głowackiego, 1842 rok (Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, nr inw. 844/I)
Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska