Wersja kontrastowa
A+ A A-
Tom:
strona:

Ioannis Antonios hrabia Kapodistrias

tytuł honorowego obywatela nadany 28 maja 1818 roku

…za robione interesowanie się o dobro tutejszego Kraju…

(z uchwały Senatu Rządzącego – ANK, sygn. WMK IV-4, s. 208)

Ioannis Antonios hrabia Kapodistrias

 

minister spraw zagranicznych cesarza Rosji i króla Polski, protektor WMK

 

Ioannis Antonios Kapodistrias na portrecie pędzla Dionysiosa Tsokosa oraz własnoręczny podpis uhonorowanego
Ioannis Antonios Kapodistrias na portrecie pędzla Dionysiosa Tsokosa oraz własnoręczny podpis uhonorowanego

Ioannis Antonios Kapodistrias (Ιωάννης Καποδίστριας, Giovanni Antonio Capodistria conte Capo d’Istria), hrabia, polityk i dyplomata, pierwszy prezydent niepodległej Grecji, bohater narodowy Greków. Urodzony 11 lutego 1776 r. w Korfu, na jońskiej wyspie o tejże nazwie, w rodzinie o włoskich korzeniach, syn Antoniosa Maria, artysty i polityka z miasta Capodistria, obecnie Koper w Słowenii (na wyspie Istria – stąd przydomek Capo d’Istria), oraz Adamantine Gonemis. Studiował w Padwie medycynę, filozofię i prawo. Był ministrem organizującej się Republiki Siedmiu Wysp Jońskich, od 1809 r. w służbie cesarza Rosji. W latach 1814–1815, reprezentując Rosję na kongresie wiedeńskim, i w latach 1816–1822, gdy pełnił urząd ministra spraw zagranicznych Rosji, miał rzeczywisty wpływ na powstanie, założenia ustrojowe i granice Wolnego Miasta Krakowa. W 1822 r. osiadł w Genewie, skąd czynnie wspierał grecki ruch wyzwoleńczy przeciwko Imperium Ottomańskiemu. W 1827 r. został wybrany pierwszym prezydentem (pod nazwą gubernatora) niepodległej Grecji. Odznaczony m.in. w 1818 r. polskim Orderem Orła Białego. Zmarł, sprawując urząd, w wyniku zamachu 27 września 1831 r. w Nauplion na Peloponezie; pochowany w monasterze Platytera na rodzinnej wyspie Korfu.

 

Na tej stronie u góry z protokołów obrad Senatu WMK reprodukcja wpisu z uchwałą przyznającą godność;
Na tej stronie u góry z protokołów obrad Senatu WMK reprodukcja wpisu z uchwałą przyznającą godność;

Tytuł nadany uchwałą Senatu Rządzącego nr obrad 806, nr Dziennika Głównego 1488 (ANK, sygn. WMK IV-4, s. 208) podjętą 28 maja 1818 r., gdy prezesurę Senatu Rządzącego sprawował Stanisław Wodzicki. Uhonorowanie było wyrazem wdzięczności za poparcie utworzenia Wolnego Miasta Krakowa i jego statusu polityczno-ustrojowego wyrażonego w tymczasowej konstytucji z 1815 r. oraz za wsparcie przy ustalaniu granicy z mocarstwami ościennymi.

 

portret Ioannisa Antoniosa Kapodistriasa namalowany na przełomie lat 1818 i 1819 autorstwa Thomasa Lawrence’a.

 

 

Popiersie Ioannisa Antoniosa Kapodistriasa ze zbiorów Narodowego Muzeum Historycznego w Atenach; popiersie dłuta Vladimira Surovtseva z pomnika ufundowanego przez Federację Rosyjską, odsłoniętego w 2009 r. w szwajcarskiej Lozannie; pełny widok pomnika Ioannisa Antoniosa Kapodistriasa z 1887 r. autorstwa Leonidasa Drosisa i Georgiosa Xenakisa, znajdującego się w rodzinnym mieście Korfu, na prospekcie Demokracji obok Akademii Jońskiej.

 

 

 

Postać Ioannisa Antoniosa Kapodistriasa jest obecna we współczesnej narodowej pamięci Greków. Tutaj przykłady: przednia strona banknotu o nominale 500 drachm będącego w obiegu w latach 1983–2002, znaczek pocztowy o nominale 0,10 euro wprowadzony do obiegu w 2008 r., w 180-lecie objęcia przez Kapodistrasa urzędu pierwszego gubernatora (prezydenta) niepodległej Republiki Greckiej, oraz poniżej awers i rewers monety o nominale 20 eurocentów emitowanej w Grecji od 2002 r.,

a także miejsce spoczynku na terenie klasztoru Platyera na wyspie Korfu, jednej z greckich Wysp Jońskich (patrz także s. 108).

Archiwum Narodowe w Krakowie
Urząd Miasta
Bbilioteka Jagielońska